منیسک زانو

منیسک زانو

هر زانوی سالم دو منیسک دارد، یک منیسک خارجی و یک منیسک داخلی. منیسک‌ها بافت‌هایی شبیه به غضروف به شکل نیمه ماه هستند که بین دو استخوان ران و درشت‌نی قرار گرفته‌اند. وظیفه اصلی آن‌ها جذب شوک‌های ضربه‌ای است که به زانو وارد می‌شود. meniscu  

پارگی منیسک زانو

آسیب‌های منیسک زانو بیشتر در ورزشکاران و به خصوص آن‌هایی که ورزش‌های راگبی، فوتبال و اسکی انجام می‌دهند، مشاهده می‌شود. آسیب منیسک همان پارگی منیسک است. بسته به اینکه شکل پارگی منیسک چگونه است و در کدام قسمت از آن قرار دارد این پارگی‌ها به دو نوع جزئی و کامل تقسیم می‌شوند. پارگی منیسک ممکن است بدون آسیب شدید رخ دهد. در برخی موارد، در افراد مسن پارگی منیسک به علت صدمات مکرر وارد شده به غضروف و یا ساییدگی غضروف به وجود می‌آید. در صدمات شدید، اغلب علاوه بر پارگی منیسک به دیگر قسمت‌های زانو نیز آسیب‌هایی وارد می‌شود، برای مثال ممکن است فرد دچار پارگی رباط هم شود. منیسکی که یک بار پاره شده است، به خوبی بهبود نمی‌یابد چرا که عمل خون رسانی را به درستی انجام نمی‌دهد.   meniscu2  

علائم پارگی منیسک

علائم پارگی منیسک به نوع و موقعیت آن بستگی دارد. گاهی اوقات هیچ علامتی ندارد مخصوصاً اگر به علت سائیدگی و یا پارگی دیگر اعضای زانو اتفاق افتاده باشد. برخی علائم پارگی منیسک عبارتند از:

  • درد: اگر پارگی منیسک کامل باشد، درد شدید بوده و بیشترین درد برای بیمار در حالت ایستاده است. اگر پارگی منیسک جزئی باشد، درد خفیف بوده و بیمار می‌تواند به راحتی فعالیت‌های روزانه خود را انجام دهد.
  • التهاب: 1 تا 2 روز بعد از پارگی منیسک، زانوی فرد دچار تورم و التهاب می‌شود که گاهی این التهاب تا ماه‌ها ادامه دارد.
  • قفل شدن زانو: برخی مواقع قفل شدن زانو ایجاد شده و مانع از باز شدن زانو می‌شود. در این حالت، بیمار بدون حرکت دست خود قادر به صاف کردن پا و ایستادن نخواهد بود.
  • لاغر شدن عضلات چهار سر ران.
  • صدای زانو به صورت کلیک یا تق تق کردن در حین خم و راست شدن.

روش‌های تشخیص پارگی منیسک زانو

  • معاینه زانو و گرفتن شرح حال از بیمار.
  • تصویربرداری رادیوگرافی و MRI.
  • اگر پزشک قادر به تشخیص علت درد زانو از طریق روش‌های نامبرده نباشد، جهت تشخیص علت درد از روش آرتروسکوپی استفاده می‌کند.

درمان پارگی منیسک زانو

پزشک جهت درمان پارگی منیسک زانو بنا به نوع و موقعیت منیسک پاره شده از یکی از روش‌های ذیل استفاده می‌کند:

  1. بازسازی منیسک پاره شده به طوری که منیسک در محل پارگی دوخته شود. البته در بسیاری از موارد این امر امکان‌پذیر نیست.
  2. در مواردی که بازسازی امکان پذیر نیست، بخشی از منیسک پاره شده کوتاه شده و برداشته می‌شود.
  3. گاهی اوقات هم بنا به تشخیص پزشک تمام منیسک برداشته می‌شود.
  4. پیوند منیسک زانو روش جدیدی است که جهت درمان پارگی منیسک مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، غضروف منیسک از دست رفته با بافت دهنده جایگزین می‌شود.
  5. روش جدید دیگر به کار بردن ایمپلنت کلاژن منیسک است. این ایمپلنت از یک ماده طبیعی ساخته شده و اجازه رشد را به سلول‌های بافت منیسک آسیب دیده جهت بازسازی می‌دهد.
  6. در صورتی که هیچ یک از روش‌های نامبرده در درمان پارگی منیسک زانو تأثیرگذار نباشد، روش آرتروسکوپی به کار برده می‌شود. در این روش، پزشک جراح دو یا سه حفره کوچک را (کمتر از یک سانتیمتر) بر روی زانو ایجاد می‌کند و سپس آرتروسکوپ را از طریق یکی از حفره‌های ایجاد شده وارد زانو کرده تا بتواند داخل زانو را به طور کامل مشاهده کند. سپس از طریق شکاف‌های کوچک دیگر ابزارهایی را وارد زانو می‌کند تا با کمک آن‌ها قسمت پاره شده منیسک را بازسازی و یا خارج کند.
منابع